അന്റെ ഒരു വാട്ട്സാപ്പ്


സഞ്ജയന്റെ ശുനകഗീതം , ഖലീൽ ജിബ്രാന്റെ കൊടുങ്കാറ്റുകൾ , ഷർട്ട് , ഫോണിന്റെ ചാർജർ എല്ലാവരും ബാഗിൽ അവരുടെ സ്ഥലം കണ്ടെത്തിയപ്പോഴേക്കും ഫോൺ ചിലച്ചു.
“ഹലോ ,
ഡാ… നിന്റെ തീരുമാനത്തിൽ മാറ്റമൊന്നുമില്ലല്ലോ ”
“ബസ് യാത്ര എന്തായാലും പറ്റില്ലെടാ ഞാൻ ശർദ്ധിക്കും , അതുറപ്പാ …”
“ട്രെയിനെങ്കിൽ ട്രെയിൻ , ഞാൻ എറണാകുളം നോർത്തിൽ നിന്ന് കയറും ”
“ഞാൻ തൃശൂരിൽ നിന്ന് കേറാം ”
വേതാളം കണക്കെ ബാഗ് ചുമലിലേക്ക് വലിഞ്ഞ കയറി.
എറണാകുളത്തേക് ബസ്സ് പിടിച്ചപ്പോഴേക്കും വഴിയിൽ ഇരുട്ടിറങ്ങി തുടങ്ങിയിരുന്നു.

“യാത്രിയോം കൃപയാ ധ്യാൻ ദീജിയെ…”
“പ്രഭാതത്തിൻ പൊൻ കിരണമായ്… ”
“ചായ് ചായ് കാപ്പി കാപ്പി…”

മുംബൈയിലേക്കുള്ള ബികാനെർ എക്സ്പ്രസ്സ് , വായുവിനൽപം ഇടം കൊടുത്ത് തിങ്ങി നിറഞ്ഞ ബോഗികളുമായി വരുന്നതും കാത്ത് ഒരു വൻ ജനാവലി പ്ളാറ്ഫോം പൊതിഞ്ഞിരുന്നു.
കോഴിക്കോട് വരെ നിന്ന് യാത്ര ചെയ്യണമെന്നാലോചിച്ചപ്പോ തന്നെ അവനുള്ള തെറി മനസ്സിൽ വീർപ് മുട്ടി.
യുവർ അറ്റെൻഷൻ പ്ലീസ്
ബഹളങ്ങൾക്കിടയിൽ നേർത്ത് തുടങ്ങിയ ശബ്ദം
മുമ്പിലേക്ക് കിതച്ചെത്തിയ ട്രസ്റയിനിനെ ആൾക്കാർ പൊതിഞ്  കഴിഞ്ഞു…
ഭാഗ്യം
ഗുരുവായൂർ പാസഞ്ചറായിരുന്നു…
കേറിയവരിൽ അക്കിടി പറ്റിയ ചിലർ വിളിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോ കേറിയതിൽ പാതിയും തിരിച്ചിറങ്ങി…
കാത്തിരിപ്പിനു കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ കൂടി നീട്ടി കിട്ടിയിരിക്കുന്നു …

എതിരെ ഉളള പ്ലാറ്റുഫോമിലേക്ക് ഏതോ ഒരു തീവണ്ടി വന്ന നിന്നു…
അതിന്റെ ബോഗികളിലേക്ക് മഞ്ഞ വെളിച്ചം തെറിപ്പിച്ച് ബികാനെർ പ്ലാറ്റഫോമിലേക്ക് തല നീട്ടി..
സീറ്റൊപ്പിക്കാനുള്ള വ്യഗ്രതയിൽ അനേകം പേർക്കൊപ്പം പാളം ചാടി കടന്ന് ഞാനും എതിർ വശത്ത് കൂടെ കയറി പറ്റി…
4 പേരെ അഡ്ജസ്റ് ചെയ്യിച്ച് അവരുടെ പ്രാക്കിനെ മനസ്സാ വരിച്ച് കൊണ്ട് 5 ആമനായി ഞാനിരുന്നു..
ഇതേ പ്രക്രിയ തുടർച്ച എന്നോണം എല്ലാ ബോഗികളിലേക്കും പടർന്നു…
ജിബ്രാന്റെ കൊടുങ്കാറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ തല പൂഴ്ത്തി തനിച്ചെന്ന നാട്യം കൊണ്ട് ശരീരം മൂടി ….
ഇടയ്ക്കെപ്പഴോ മയങ്ങി…

തൃശൂരെത്തിയപ്പോൾ അവൻ കേറി എന്നു ഫോൺ വിളിച്ച് ഉറപ്പ് വരുത്തി…
വീണ്ടും കണ്ണടച്ചു…

“ചായ്… കാപ്പി… വട… വടേയ് …”

“ഷൊർണ്ണൂർ സ്റ്റേഷൻ നിങ്ങളെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു….”
ശബ്ദം നേർത്ത് തുടങ്ങി…
വടയിലും ചായയിലും പൊതിഞ്ഞ ശബ്ദങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ഊളിയിട്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി
വിശപ്പ് മൂത്ത വയറിനെ 2 വടയിലും ഒരു ചായയിലും തളച്ചിട്ടു…

പുസ്ത്കങ്ങൾ ബാഗിലേക്ക് വീണ്ടും കയറി…
ആരോടും സംസാരിക്കാൻ തോന്നാത്തത് കൊണ്ട് പിന്നെയും ഉറക്കത്തിനു പുറകെ പാഞ്ഞു..
ആൾക്കാർ ബർത്തിൽ നിന്ന് ചാടി ഇറങ്ങുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഉറക്കം ഉടഞ്ഞത്…
കോഴിക്കോട്…

പുറത്ത് തന്നെ അവൻ കാത്ത് നില്പുണ്ടായിരുന്നു..
“നിനക്ക് സീറ്റ് കിട്ടിയാർന്നോ?”
“കയറീപ്പോ തന്നെ കിട്ടീ..”
“അതാ നിന്നെ തിരഞ് നടക്കാതിരുന്നത്…”
“നടുവന്നൂരാണ് നമുക്കെത്തേണ്ടത്..
കെ എസ്  ആർട്ടി സീന്ന് കുറ്റിയാടി ബസ്സ് കിട്ടും… അതിൽ കയറാം”

 

12 മണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു …
1.30 നാണു ബസ്സ് …
പ്രീപെയ്ഡ് ഓട്ടോ പിടിച്ച് സ്റ്റാന്റിലേക് വിട്ടു..
തിരക്കിനെ തിന്ന് തീർത്ത വഴികളിലൂടെ ഓട്ടോ ഊളിയിട്ടു…
സ്റ്റാൻഡ് അടുത്ത് തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും അത്രേം നേരം മൗനം പുതച്ചിരുന്ന റോഡ് ശബ്ദങ്ങളിൽ നനഞ്ഞു.

ബസ്സ് കാത്തിരിക്കുന്ന യാത്രക്കാർ, വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങുന്നവരെ പ്രതീക്ഷിച്ച് ഓട്ടോകൾ , തിരക്ക് വിട്ട് മാറാതെ ഹോട്ടലുകൾ, വെട്ടം പൊതിഞ്ഞ കോഴിക്കോട് നഗരം…
ബസ് 1.30 നു തന്നെയാണെന്ന് സ്റ്റേഷൻ മാസ്റ്ററെ കണ്ടുറപ്പിച്ചു…
ശക്തമായി കാറ്റിനെ ഗര്ഭം ധരിച്ച ഫാനിനു മുന്നിൽ ഒഴിയാത്ത ഇരിപ്പിടങ്ങളിലേക്ക് നെടുവീർപ്പിട്ട് രണ്ട് മൗനങ്ങളായി ഞാനും അവനും.

കല്യാണത്തിന് നടുവണ്ണൂരെത്തിയിരിക്കാൻ സാധ്യതയുള്ള കൂട്ടുകാരുടെ ലിസ്റ്റ് എടുക്കാൻ തുടങ്ങിയത് മറന്ന് തുടങ്ങിയ കലാലയ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ച് പോക്കായി…
1.30 നു വരേണ്ട ബസ് 2.15 ആയപ്പോൾ എത്തിച്ചേർന്നു…
തിരക്കിനിടയിലും 2 സീറ്റ്
തരപ്പെടുത്താൻ കഴിഞ്ഞതായിരുന്നു ഏക ആശ്വാസം…
ചേട്ടാ രണ്ട് നടുവണ്ണൂർ …

കണ്ടക്ടർ ഒരു റൌണ്ട് ചുറ്റി വന്നപ്പോഴേക്കും ബസ്സിനുള്ളിൽ ഉറക്കം പടർന്നിരുന്നു.
നിശബ്ദതയും പേറി കിടക്കുന്ന റോഡിലൂടെ , അരിച്ചിറങ്ങുന്ന തണുപ്പിനിടയിൽ രണ്ട് മഞ്ഞ പ്രകാശങ്ങളായി ബസ്സ് വേഗം കണ്ടെത്തി.

നടുവണ്ണൂരെത്തും മുന്നേ ഉറക്കം ഉണർന്നത് കൊണ്ട് കൃത്യം അവിടെ തന്നെ ഇറങ്ങാൻ പറ്റി.
വൈദ്യുതി വിളക്കുകളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ ഇരുട്ടിനെ നഷ്ടപ്പെട്ട നടുവണ്ണൂർ.

“ഡാ കല്യാണവീടെവിടാ …”
“ആ …
അവന്മാരെ വിളിച്ച് നോക്ക് ”

നേരത്തെ എത്തിയ എല്ലാ കൂട്ടുകാരെയും നിരത്തി ദയാൽ ചെയ്തു രാത്രി 3 മണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു

ആര് ഉണർന്നിരിക്കാൻ

അവസാനം ഒരുത്തൻ ഫോൺ എടുത്ത്..
അവനാണേൽ സ്ഥലം പരിചയമില്ലെന്ന്..
വാട്സ്പ്പിൽ ലൊക്കേഷൻ അയക്കാന്നും പറഞ്ഞു ഫോൺ കട്ട്ചെയ്തു.

കൂട്ടുകാരന്റെ ഫോൺ ഒന്ന് മിന്നി

ഡാ ലൊക്കേഷൻ വന്നു

ഗൂഗിൾ മാപ്പിൽ ലൊക്കേഷൻ സെറ്റ് ചെയ്ത് വന്ന വഴിയിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ച് നടപ്പ് തുടങ്ങി.

ഇടക്കിടെ വെട്ടം തെറിപ്പിച്ച് വാഹനങ്ങൾ കടന്ന് പോകുന്നതൊഴിച്ചാൽ തീർത്തും നിശബ്ദമായ അന്തരീക്ഷം
വിജനമായ വഴി.
എല്ലാരും ഉറക്കത്തിന്റെ മൂർദ്ധ ധന്യാവസ്ഥയിൽ നിൽകുമ്പോൾ രണ്ടെണ്ണം റോഡിലൂടെ …

ഇതിന്റെ വല്ല കാര്യോമുണ്ടോ?
സംസാരങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇടക്കിടെ കയറി വരുന്ന മൗനം തന്നെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നതാണ്…

പെട്ടെന്ന് !
എവിടെന്നോ ഒരു നായ മുന്നിൽ വന്നു
തെരുവ് നായ കടിച്ച് കൊന്ന വാർത്തകളിലേക്ക് സംസാരത്തെ നയിച്ച് അവൻ മറഞ്ഞു..
ലൈറ്റുകളാൽ അലംകൃതമായ ഒരു വീട് കണ്ടു..
എടാ ഇനി ഇതാണോ കല്യാണ വീട് ?
ഏയ് ലോക്കേഷൻ ഇതല്ല കാണിക്കുന്നത്…
നടത്തം പിന്നെയും തുടർന്നു…
അവസാനം ലൊക്കേഷനെത്തി…
ഇലകളുടെ ഷേപ്പിൽ നിന്ന് കപ്പത്തോട്ടം ആണെന്ന് തിരിഞ്ഞു..
“ഡാ ലൊക്കേഷൻ തെറ്റാ…”

ലൊക്കേഷൻ അയച്ച് തന്നവനെ പ്രാകി കൊണ്ട് തിരിച്ച് നടക്കാൻ തുടങ്ങി…

“ദാ… മുന്നിൽ അടുത്ത പട്ടി…”

“ഡാ ഓടിയാലോ?”

“വേണ്ടെടാ..”

പിന്നാലെ 5 എണ്ണം കൂടി ചേർന്ന്..
പിന്നെ ഒരോട്ടം ആയിരുന്നു..
വിളിച്ചത് ആരെയാണെന്നോർമ്മയില്ല…
ഒരു കടത്തിണ്ണ ചാടി കടന്ന് വീണു…
നായകൾക്ക് മറയായി കടത്തിണ്ണ നിന്നത് കൊണ്ട് ഞാൻ രക്ഷപ്പെട്ട്…
മുകളിലൂടെ ഒരു വവ്വാൽ പറന്നു.
ഇനി തോന്നിയതാണോ ആവോ…

ഒപ്പം ഓടിയവനെ കാണുന്നില്ല…
ഭയം പിടി മുറുക്കാൻ തുടങ്ങീ….
ഫോണിൽ അവന്റെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു…
“എടാ വല്ലതും പറ്റിയോ ”
“ഏയ് …”
“നിനക്കോ …”

ലൊക്കേഷൻ അയച്ച് തന്നവനെ വിളിച്ചു…

“അന്റെ ഒരു വാട്സാപ്പ്…
@#$%%^&&@*”

വേറെങ്ങും സ്ഥലം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ട് നടുവണ്ണൂർ പോയി പട്ടീടെ കട്ടിയും വാങ്ങി വന്നേക്കുന്നോ?
എന്ന ചോദ്യത്തീന്നും കൂടി രക്ഷ നേടാനായതിലും , പിറ്റേന്നത്തെ പത്രത്തിൽ ന്ജെളിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടി വരുന്ന ഗതികേടിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാനായതിലും ആശ്വാസം കണ്ടെത്തി…
റൂമിലെത്തി അവനു ബാക്കി ഉളളത് കൂടി കൊടുത്തു…

“ഡാ ജീ പീ എസ് ബോയ്… ഗൂഗിൾ അലവലാതി” ( ശേഷം ചിന്ത്യം)

 

 

തലക്കക്ഷണം : നട്ട പാതിരായ്ക്ക് ഗൂഗിൾ മാപ്പ് ഉപയോഗിച്ച് നടക്കാൻ നിൽക്കരുത് , it may injurious to health

Advertisements

2 thoughts on “അന്റെ ഒരു വാട്ട്സാപ്പ്

Add yours

ഒരു മറുപടി കൊടുക്കുക

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / മാറ്റുക )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / മാറ്റുക )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / മാറ്റുക )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / മാറ്റുക )

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: